Pāli Dictionary

āḷāra

Part of speech

noun · masculine

general

  • อาฬารดาบสกาลาม; อาจารย์คนแรกของพระพุทธเจ้าเมื่อครั้งออกผนวชแสวงหาโมกขธรรม

  • Āḷāra Kālāma; the first teacher of the Buddha during his quest for enlightenment

  • MN 36

    so evaṃ pabbajito samāno kiṃkusalagavesī anuttaraṃ santivarapadaṃ pariyesamāno yena āḷāro kālāmo ten'upasaṅkamiṃ, upasaṅkamitvā āḷāraṃ kālāmaṃ etadavocaṃ, icchām'ahaṃ, āvuso kālāma, imasmiṃ dhammavinaye brahmacariyaṃ caritun'ti.

  • MN 26

    ayaṃ kho āḷāro kālāmo paṇḍito viyatto medhāvī dīgharattaṃ apparaj'akkhajātiko. yaṃnūn'āhaṃ āḷārassa kālāmassa paṭhamaṃ dhammaṃ deseyyaṃ.

Encyclopedia

Aḷāra
Personapproximate

  • เจ้าของที่ดินแห่งแคว้นวิเทหะผู้ไถ่ตัวพญานาคสังขปาละที่ถูกจับตัว ได้รับรางวัลเป็นความรุ่งเรืองหนึ่งปีในนาคพิภพ ภายหลังออกบวชเป็นฤๅษี และคือพระสารีบุตรในอดีตชาติ

  • A landowner of the Videha country who ransomed the captured Nāga king Saṅkhapāla, was rewarded with a year of splendour in the Nāga realm, later became an ascetic, and is identified as a former birth of Sāriputta.

Found an error in the dictionary?