กษัตริย์แห่งอาฬวี ผู้ในระหว่างล่าสัตว์ได้พลัดหลงเข้าไปในเงาของต้นไทรอันเป็นที่สิงสถิตของยักษ์กินคน และรอดพ้นได้ก็ด้วยการให้สัญญาว่าจะส่งมอบเหยื่อมนุษย์และภาชนะอาหารแก่ยักษ์เป็นระยะ ๆ

The king of Āḷavi who, while hunting, strayed into the shadow of a banyan tree inhabited by a man-eating yakkha and secured his release only by promising to supply the spirit with a human victim and a bowl of food at regular intervals.

ยักษ์กินคนผู้ทวงถามเหยื่อมนุษย์เป็นระยะ ในที่สุดก็ขยายไปถึงพระโอรสของพระราชาเอง จนกระทั่งพระพุทธเจ้าเสด็จเข้าไปในที่อยู่ของมันขณะที่มันไม่อยู่ และทรงชนะใจมันด้วยพระธรรมเทศนา

The man-eating spirit whose demand for a periodic human sacrifice was ultimately extended even to the king’s own son, until the Buddha entered its dwelling in its absence and won it over through teaching.

ชื่อที่ใช้เรียกภิกษุแห่งเมือง Āḷavī ผู้ที่กิจกรรมก่อสร้างและตัดต้นไม้อย่างเกินพอดี เคยยั่วยุเทวดาต้นไม้และชาวบ้านท้องถิ่นจนพระพุทธเจ้าต้องทรงยับยั้งพวกเขาและแสดง Uraga Sutta

A name given to the monks of Āḷavī, whose over-zealous building activities and tree-felling once so provoked a tree-spirit and the local populace that the Buddha had to restrain them and teach the Uraga Sutta.