พระสูตรลำดับที่สามสิบสองแห่งทีฆนิกาย ที่ท้าวเวสวัณผู้พิทักษ์โลกทูลถวายมนตร์คุ้มครองแด่พระพุทธเจ้า โดยกล่าวอ้างพระนามพระพุทธเจ้าเจ็ดพระองค์ในอดีตและเทวดาจำนวนมาก เพื่อคุ้มครองภิกษุที่พำนักในป่าห่างไกลอันมียักษ์ชุกชุม

The thirty-second discourse of the Dīgha Nikāya, in which the guardian god Vessavaṇa teaches the Buddha a protective charm invoking the seven past Buddhas and a long roll of deities, for the safety of monks dwelling in remote, yakkha-haunted forests.