Pāli Dictionary

ādiccabandhu

ādiccastembandhustem

Part of speech

noun · masculine

doctrine

  • နေမင်းဆွေမျိုး; ဘုရားရှင်၏ဘွဲ့အမည်တစ်ခု

  • kinsman of the sun; an epithet of the Buddha (of the solar/Ādicca lineage)

  • Thag 2.19

    upāyakusalen'āhaṃ, buddhen'ādiccabandhunā yoniso paṭipajjitvā, bhave cittaṃ udabbahin'ti.

  • Snp 4.14

    pucchāmi taṃ ādiccabandhu, vivekaṃ santipadañ'ca mahesi, kathaṃ disvā nibbāti bhikkhu, anupādiyāno lokasmiṃ kiñci.

Encyclopedia

2 entries

Ādiccabandhu
Person

  • ဘုရားရှင်နှင့် နေမင်း နှစ်ခုစလုံးသည် ဂေါတမ အနွယ်ဝင် ဖြစ်ကြသောကြောင့်၊ နေမင်း၏ ဆွေမျိုးဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ဘုရားရှင်၏ ဘွဲ့နာမတစ်ခု။

  • An epithet of the Buddha describing him as kinsman of the sun, since both belong to the Gotama clan.

Ādiccabandhu2
Person

  • စွန့်လွှတ်သော မင်းသားတစ်ဦးအား တောထဲတွင် တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်ရန် လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ပြီး၊ Khaggavisāṇa Sutta ၏ နှစ်ဆယ်မြောက် ဂါထာ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်လာခဲ့သော ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတစ်ပါး။

  • A Pacceka Buddha who guided a renunciant prince toward solitary forest life, becoming the source of the twentieth verse of the Khaggavisāṇa Sutta.

Found an error in the dictionary?