Pāli Dictionary

ādiccabandhu

ādiccastembandhustem

Part of speech

noun · masculine

doctrine

  • เชื้อสายพระอาทิตย์; พระนามหนึ่งของพระพุทธเจ้า

  • kinsman of the sun; an epithet of the Buddha (of the solar/Ādicca lineage)

  • Thag 2.19

    upāyakusalen'āhaṃ, buddhen'ādiccabandhunā yoniso paṭipajjitvā, bhave cittaṃ udabbahin'ti.

  • Snp 4.14

    pucchāmi taṃ ādiccabandhu, vivekaṃ santipadañ'ca mahesi, kathaṃ disvā nibbāti bhikkhu, anupādiyāno lokasmiṃ kiñci.

Encyclopedia

2 entries

Ādiccabandhu
Person

  • พระนามหนึ่งของพระพุทธเจ้าที่หมายถึงเครือญาติแห่งดวงอาทิตย์ เนื่องจากทั้งสองสังกัดตระกูลโคตมะเดียวกัน

  • An epithet of the Buddha describing him as kinsman of the sun, since both belong to the Gotama clan.

Ādiccabandhu2
Person

  • พระปัจเจกพุทธเจ้าผู้ชี้ทางให้เจ้าชายผู้สละราชสมบัติดำเนินชีวิตในป่าอย่างสันโดษ กลายเป็นที่มาของบทกวีบทที่ยี่สิบใน Khaggavisāṇa Sutta

  • A Pacceka Buddha who guided a renunciant prince toward solitary forest life, becoming the source of the twentieth verse of the Khaggavisāṇa Sutta.

Found an error in the dictionary?