พระสูตรที่ทรงแสดงที่สาวัตถีนำเสนออุปมาอันยืดยาวถึงชายผู้ถูกงูพิษสี่ตัวรุมล้อม ศัตรูผู้ประสงค์ร้ายห้าคน โจรติดอาวุธที่บุกเข้าบ้าน หมู่บ้านร้าง และกลุ่มโจรปล้นสะดม ก่อนที่ในที่สุดจะข้ามกระแสน้ำเชี่ยวอันตรายไปสู่ความปลอดภัย โดยแต่ละองค์ประกอบแทนธาตุ ขันธ์ ตัณหา อายตนะ และโอฆะที่ขวางทางจากทิฏฐิเรื่องตัวตนไปสู่ความหลุดพ้นในที่สุด

A discourse taught at Sāvatthi that presents an extended allegory of a man beset by four venomous snakes, five murderous foes, an armed housebreaker, an empty village, and marauders, before finally crossing a perilous flood to safety — each element standing for the elements, aggregates, craving, sense bases, and floods that bar the way from personal identity-view to final liberation.

พระสูตรอีกบทหนึ่งซึ่งแตกต่างจากพระสูตรเชิงอุปมาที่มีชื่อเดียวกัน โดยเปรียบเทียบงูพิษหรืองูดุร้ายสี่ประเภทกับคนสี่ประเภทที่แยกแยะได้จากความรวดเร็วในการโกรธและระยะเวลาที่ความโกรธนั้นคงอยู่ ชื่อนี้ยังใช้ร่วมกับบทหนึ่งของสังยุตตนิกายที่ไม่เกี่ยวข้องกันอีกด้วย

A discourse, distinct from the allegorical sutta sharing its title, that compares four types of venomous or fierce snakes to four types of people distinguished by how quickly they anger and how long their anger lasts, a name also shared by an unrelated chapter of the Saṃyuttanikāya.