Pāli Dictionary

aṅgulimāla1

aṅgulistemmālāstem

Part of speech

noun · masculine


monastic

  • အင်္ဂုလိမာလ; ဓားပြားဟောင်းမှ ရဟန္တာဖြစ်လာသူ

  • Aṅgulimāla, name of an arahant monk, former bandit converted by the Buddha

  • MN 86

    tena kho pana samayena rañño pasenadissa kosalassa vijite coro aṅgulimālo nāma hoti luddo lohitapāṇi hatapahate niviṭṭho aday'āpanno pāṇabhūtesu. tena gāmā'pi agāmā katā, nigamā'pi anigamā katā, janapadā'pi ajanapadā katā.

aṅgulimāla2

aṅgulimālāstemasuffix

Part of speech

noun · masculine


monastic

  • အင်္ဂုလိမာလသုတ် (မဇ္ဈိမနိကာယ် ၈၆) ကို ရည်ညွှန်းသည်

  • in reference to MN86, the Aṅgulimālasutta

  • MN 90

    ghaṭikāro raṭṭhapālo, maghadevo madhuriyaṃ, bodhi aṅgulimālo ca, piyajātaṃ bāhitikaṃ, dhammacetiyasuttañ'ca, dasamaṃ kaṇṇakatthalaṃ.

Encyclopedia

  • ပုဏ္ဏားသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ဆရာ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် သားကောင်များ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် ပန်းကုံးဆက်ခဲ့သော လူသတ်သမား ဋ္ဌားပြတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နောင် ဘုရားရှင်၏ လမ်းညွှန်ဖြင့် ရဟန်းခံ၍ ရဟန္တာဖြစ်လာခဲ့သည်။

  • A brahmin’s son turned murderous robber, who collected a garland of victims’ fingers to satisfy a teacher’s demand before being converted by the Buddha and becoming an arahant.

MN 86Thag 16.8

Found an error in the dictionary?