Pāli Dictionary

abhibhū

abhiprefixbhūrootūsuffix

Part of speech

noun · masculine

Root

bhū1เป็น; กลายเป็น

Synonyms

saha, jina, jī, abhisambhava, adhibhū, abhisambhū

general

  • ผู้ชนะ; ผู้เป็นใหญ่; ผู้ครอบงำ; (คุณศัพท์) ซึ่งชนะ, ซึ่งครอบงำ, ซึ่งเหนือกว่า

  • conqueror; master; sovereign; one who overcomes or surpasses; (as adj.) conquering, mastering, overcoming

  • MN 26

    sabba-abhibhū sabbavidū'ham'asmi, sabbesu dhammesu anūpalitto, sabbañ'jaho taṇhākkhaye vimutto, sayaṃ abhiññāya kam'uddiseyyaṃ.

Encyclopedia

3 entries

Abhibhū
Person

  • อัครสาวกของพระสิขีพุทธเจ้า มีชื่อเสียงจากอิทธิฤทธิ์ที่ทำให้เสียงของท่านดังไปทั่วพันจักรวาลพรหมโลกขณะแสดงธรรมร่วมกับพระศาสดา

  • The chief disciple of Sikhī Buddha, renowned for the psychic feat of making his voice heard throughout a thousand Brahma-world systems while teaching alongside his master.

Abhibhū2
Other

  • เทวดาจำพวกหนึ่งในภูมิที่ไม่มีรูป สถิตร่วมกับเทพเวหัปผลา และในพระสูตรหนึ่งใช้เรียกสัตว์อสัญญีที่ไม่มีจิตใจ

  • A class of devas of the formless plane, dwelling alongside the Vehapphalā gods and used in one discourse to denote the mindless Asaññasatta beings.

Abhibhū3
Person

  • พระโพธิสัตว์ผู้ได้รับพุทธพยากรณ์ที่แน่นอนจากพระโคตมพุทธเจ้าว่าจะได้ตรัสรู้ในอนาคต และจะเป็นพระพุทธเจ้าองค์ที่หกถัดจากพระองค์

  • A Bodhisatta who received a confirmed prediction of future Buddhahood from Gotama and is destined to become the sixth Buddha after him.

Found an error in the dictionary?