Pāli Dictionary
ethics
ผู้ลักขโมย; ผู้ถือเอาสิ่งของที่เขาไม่ได้ให้; (ใช้เป็นคำคุณศัพท์) ที่ลักขโมย
one who takes what is not given; a thief; (as adjective) stealing
SN 42.6
taṃ kiṃ maññasi, gāmaṇi, idh'assa puriso pāṇ'ātipātī adinn'ādāyī kāmesumicchācārī musāvādī pisuṇavāco pharusavāco samphappalāpī abhijjhālu byāpannacitto micchādiṭṭhiko.
AN 10.176
adinn'ādāyī hoti. yaṃ taṃ parassa paravitt'ūpakaraṇaṃ gāmagataṃ vā araññagataṃ vā taṃ adinnaṃ theyyasaṅkhātaṃ ādātā hoti
Found an error in the dictionary?