Pāli Dictionary

ambaṭṭha

Part of speech

noun · masculine

general

  • အမ္ဗဋ္ဌ၊ ပုဏ္ဏားလုလင်၊ ပေါက္ခရသာတိပုဏ္ဏား၏ တပည့်၊ အမ္ဗဋ္ဌသုတ် (ဒီဃနိကာယ် ၃) တွင် ပါဝင်သူ

  • Ambaṭṭha, a young Brahman and pupil of Pokkharasādi, featured in the Ambaṭṭhasutta (DN 3)

  • DN 3

    bhūtapubbaṃ, ambaṭṭha, rājā okkāko yā sā mah'esī piyā manāpā, tassā puttassa rajjaṃ pariṇāmetu'kāmo jeṭṭhakumāre raṭṭhasmā pabbājesi, okkāmukhaṃ karakaṇḍaṃ hatthinikaṃ sinisūraṃ.

  • အမ္ဗဋ္ဌ အနွယ် (သို့) ထိုပုဏ္ဏားအနွယ်၌ ဖြစ်သော လုလင်

  • the Ambaṭṭha clan or lineage; a member of this Brahmanical clan

Encyclopedia

2 entries

Ambaṭṭha
Person

  • ပုဏ္ဏားပေါက္ခရသာတိ၏ တပည့်ဖြစ်သော အမ္ဗဋ္ဌနွယ်ဖွားမှ ပုဏ္ဏားလူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ဗုဒ္ဓထံသို့ အထင်သေး့ရသော ကြွရောက်မှုနှင့် ဆက်လက်၍ ဇာတ်နှင့်ကုသိုလ်တရားများအကြောင်း သင်ကြားပြသခြင်းတို့ကို အမ္ဗဋ္ဌသုတ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်

  • A young brahmin of the Ambaṭṭha clan, pupil of the brahmin Pokkharasāti, whose insulting visit to the Buddha and subsequent instruction on caste and virtue are recorded in the Ambaṭṭha Sutta.

DN 3
Ambaṭṭha2
Person

  • ရာဟုလာ၏ မယ်တော်သည် ရှေးဘဝတစ်ခုတွင် ဗာရာဏသီ ဘုရင်မအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာမီ ၎င်း၏နန်းတွင်း၌ အထံစောင့်တစ်ဦးအဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့ရသော ရှေးခေတ်ဘုရင်တစ်ပါး

  • A king of old at whose court Rāhula’s mother, in one of her earlier lives, served as a handmaid before being reborn as a queen of Bārāṇasī.

Found an error in the dictionary?