(ในไวยากรณ์) การไม่เกิดขึ้น, การไม่ปรากฏของรูปศัพท์

(in grammar) non-occurrence; the fact of a form not arising or applying

ความไม่มีอยู่, การไม่บังเกิดขึ้น (ไม่ถือกำเนิดใหม่)

non-existence; non-occurrence; not coming into a new existence