Pāli Dictionary
Part of speech
noun · feminine
monastic
တောထဲရှိ တဲငယ်၊ တောကျောင်းငယ် (ရဟန်း တစ်ဦးတည်း နေထိုင်ရန်)
a small forest hut; a little cabin in the woods (used by monks apart from a monastery)
SN 2.25
evaṃ me sutaṃ, ekaṃ samayaṃ sambahulā bhikkhū, kosalesu viharanti himavantapasse araññakuṭikāya uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā muṭṭhassatino asampajānā asamāhitā vibbhantacittā pākat'indriyā.
Encyclopedia
Araññakuṭikā
Placeဘုရားရှင် လက်ထက်ရှိ ရဟန်းများ ကျက်စားလေ့ရှိသော တောကျောင်းငယ်များအတွက် သုံးသော ယေဘုယျအမည်ဖြစ်ပြီး၊ မဟာမောဂ္ဂလာန်နှင့် မဟာကဿပ တို့သုံးခဲ့သော ရာဇဂြိုဟ် အနီးနေရာများနှင့် ဒီဃလင်္ဃိက ၊ ဟိမဝန္တာ ခြေရင်း အနီးနေရာများ ပါဝင်သည်
A generic term for the forest hermitages frequented by monks in the Buddha’s time, including sites near Rājagaha used by Mahā-Moggallāna and Mahā-Kassapa and others near Dīghalaṅghika and the Himalayan foothills.
Found an error in the dictionary?