Pāli Dictionary

ariya

Part of speech

adjective

Synonyms

brāhmaṇa, mahanta, sappurisa, mahā, ucca, saṅkhātadhamma

Antonyms

anariya, anāriya

doctrine

  • อริยะ; ประเสริฐ; (นาม)พระอริยบุคคล

  • noble; of the awakened ones; (as noun) a noble one who has attained the path

  • SN 56.11

    cattāri ariyasaccāni

ariyati

via inflected form ariya · 2nd person·imperative singular

Part of speech

verb

Root

ar1เคลื่อนไหว; บรรลุ

general

  • ได้รับการรับใช้, ได้รับความเคารพ

  • is served; is honoured

Encyclopedia

3 entries

Ariya
Sutta

  • แคว้นและชนชาติแห่งอินเดียใต้ ครั้งหนึ่งปกครองโดยพระเจ้าวีรเทวะ และยังเป็นชื่อราชวงศ์อารยันแห่งปาณฑยะด้วย

  • A country and people of South India, once ruled by King Vīradeva, and also the name of the Aryan dynasty of the Pāṇḍya.

Ariya2
Sutta

  • ชาวประมงใกล้สาวัตถีที่พระพุทธเจ้าตรัสเรียกชื่อ ทรงชี้ให้เห็นว่าความเป็นอริยะที่แท้จริงคือการไม่เบียดเบียนสิ่งมีชีวิตใด จนเขาได้บรรลุเป็นพระโสดาบัน

  • A fisherman near Sāvatthi whom the Buddha addressed by name, pointing out that true nobility (ariya) means harming no living being, leading him to become a Stream-winner.

Ariya3
Sutta

  • พระปัจเจกพุทธเจ้าองค์หนึ่งซึ่งมีชื่อปรากฏในบัญชีรายพระนามที่แสดงไว้ในอิสิคิลิสูตร

  • A Pacceka Buddha named in the list given in the Isigili Sutta.

MN 116

Found an error in the dictionary?