Pabbajjā Sutta2
Suttaභික්ෂුවක් අනිත්යතාව, අනාත්මය සහ අකුසල් අත්හැරීම මෙනෙහි කිරීමෙන් සිත වඩාගත යුතු ආකාරය පිළිබඳ දේශනාවකි.
On how a monk should develop and cultivate his mind, filling it with thoughts of how to get rid of evil, of thoughts of transience, selflessness, etc. A.v.107 f.
AN 10.59
All entries named Pabbajjā Sutta
Found an error in the dictionary?