Pāli Dictionary

baka1

Part of speech

noun · masculine

general

  • นกกระเรียน; นกยาง

  • a crane; heron

baka2

Part of speech

noun · masculine

cosmology

  • พกพรหม (พรหมผู้เห็นว่าโลกของตนเที่ยงแท้ ตามพกพรหมสูตร)

  • Baka — name of a Brahmā deity

  • MN 49

    tena kho pana, bhikkhave, samayena bakassa brahmuno evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ hoti, idaṃ niccaṃ, idaṃ dhuvaṃ, idaṃ sassataṃ, idaṃ kevalaṃ, idaṃ acavanadhammaṃ, idañ'hi na jāyati na jīyati na mīyati na cavati na upapajjati, ito ca pan'aññaṃ uttari nissaraṇaṃ n'atthī'ti.

Encyclopedia

2 entries

Baka
Person

  • พรหมผู้เข้าใจผิดคิดว่าโลกที่ตนอาศัยอยู่นั้นเที่ยงแท้และปราศจากความตาย จนพระพุทธเจ้าเสด็จไปเยือนและทรงปราบความดื้อรั้นด้วยการแสดงฤทธิ์เหนือธรรมชาติ พร้อมทั้งเล่าเรื่องราวจากอดีตชาติของพระองค์เองในฐานะฤๅษีเกสวะ

  • A Brahmā deity who wrongly believed the world he inhabited to be permanent and free from death, until the Buddha visited him, overcame his obstinacy through a display of supernormal power, and recounted incidents from his own past life as the ascetic Kesava.

Baka2
Person

  • พระโพธิสัตว์ในฐานะพระราชาแห่งพาราณสี ซึ่งเรื่องราวปรากฏอยู่ในเรื่องปัญจปาปา

  • The Bodhisatta as a king of Bārāṇasī, whose story is told under Pañcapāpā.

Found an error in the dictionary?