Pāli Dictionary

bhūmija

bhūmistemjasuffix

Part of speech

noun · masculine

general

  • ဘူမိဇ (မြေမှဖွားသော ဟုအနက်ရှိ၊ ဘူမိဇသုတ်တွင် ပါဝင်သော ရဟန်း)

  • Bhūmija, a monk (lit. ‘earth-born’), interlocutor of the Bhūmija Sutta

  • MN 126

    sace kho bhoto bhūmijassa satthā evaṃvādī evamakkhāyī, addhā bhoto bhūmijassa satthā sabbesaṃ'y'eva puthusamaṇabrāhmaṇānaṃ muddhānaṃ maññe āhacca tiṭṭhatī'ti.

Encyclopedia

Bhūmija
Person

  • ဇယသေနမင်းသား၏ ဦးလေးဖြစ်ပြီး၊ သမ္ဘူတထေရ်၏ အဆွေခင်ပွန်းအဖြစ် သူနှင့်အတူ သာသနာတော်ဝင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

  • The uncle of Prince Jayasena who, as a companion of Sambhūta, joined the monastic Order together with him.

SN 12.25MN 126

Found an error in the dictionary?