Pāli Dictionary

bhaggava

bhaggustemasuffix

Part of speech

noun · masculine

general

  • ชื่อโคตร; ชื่อตระกูล (ชื่อเรียกเฉพาะสำหรับเชื้อสายหรือวรรณะ โดยเฉพาะช่างหม้อ)

  • clan name; family name (a designation for a specific lineage or caste, notably associated with potters)

  • ช่างหม้อ; ผู้ทำเครื่องปั้นดินเผา (มักใช้เป็นคำเรียกขานช่างหม้อ)

  • potter; ceramicist (often used as a respectful form of address to a potter)

  • MN 81

    atha khv'āhaṃ, mahārāja, pubb'aṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaram'ādāya yena ghaṭikārassa kumbhakārassa mātāpitaro ten'upasaṅkamiṃ, upasaṅkamitvā ghaṭikārassa kumbhakārassa mātāpitaro etadavocaṃ, handa, ko nu kho ayaṃ bhaggavo gato'ti?

Encyclopedia

3 entries

Bhaggava
Person

  • อาจารย์ที่พระพุทธเจ้าเสด็จไปเยือนระหว่างการแสวงหาการตรัสรู้หลังจากออกจากราชคฤห์ ก่อนที่จะไปหาอาฬารดาบสกาลามโคตรและอุทกดาบสรามบุตร

  • A teacher the Buddha visited in his quest for enlightenment after leaving Rājagaha, before seeking out Āḷāra Kālāma and Udaka Rāmaputta.

Bhaggava2
Person

  • ปุโรหิตพราหมณ์ของกษัตริย์แคว้นโกศล และเป็นบิดาขององคุลิมาล

  • A brahmin chaplain of the king of Kosala and father of Aṅgulimāla.

Bhaggava3
Person

  • ช่างหม้อแห่งราชคฤห์ผู้ที่บ้านของเขาพระพุทธเจ้าทรงพบและสนทนากับปุกกุสาติ และยังเป็นคำเรียกทั่วไปที่ใช้กับช่างหม้อโดยทั่วไปด้วย

  • A potter of Rājagaha in whose dwelling the Buddha met and conversed with Pukkusāti, and also a generic term of address used for potters generally.

MN 140

Found an error in the dictionary?