Pāli Dictionary

bhagu

Part of speech

noun · masculine


general

  • 바구, 고대 베다 선인의 이름

  • Bhagu, name of a Vedic sage of old

  • MN 95

    seyyath'idaṃ, aṭṭhako vāmako vāmadevo vessāmitto yamataggi aṅgīraso bhāradvājo vāseṭṭho kassapo bhagu, te'pi evam'āhaṃsu, mayam'etaṃ jānāma, mayam'etaṃ passāma. idam'eva saccaṃ, mogham'aññan'ti?

monastic

  • 바구 장로, 붓다의 아라한 제자의 이름

  • Bhagu, name of an arahant monk, a disciple of the Buddha

  • MN 68

    tena kho pana samayena sambahulā abhiññātā abhiññātā kulaputtā bhagavantaṃ uddissa saddhā agārasmā anagāriyaṃ pabbajitā honti, āyasmā ca anuruddho, āyasmā ca bhaddiyo, āyasmā ca kimilo, āyasmā ca bhagu, āyasmā ca koṇḍañño, āyasmā ca revato, āyasmā ca ānando, aññe ca abhiññātā abhiññātā kulaputtā.

Encyclopedia

Bhagu
Person
  • 친척 아누룻다와 킴빌라와 함께 출가한 삭까족 비구로, 넘어진 일을 계기로 분발하여 아라한과를 얻었고 훗날 홀로 지내는 수행을 부처님께 칭찬받았다

  • A Sakyan monk who, ordaining alongside his kinsmen Anuruddha and Kimbila, attained Arahantship after a fall spurred him to renewed effort, and was later commended by the Buddha for living in solitude.

Thag 4.2MN 95AN 7.52

Found an error in the dictionary?