Pāli Dictionary

bhagu

Part of speech

noun · masculine

general

  • ဘဂုရသေ့ (ရှေးရသေ့တစ်ပါး၏အမည်)

  • Bhagu, name of a Vedic sage of old

  • MN 95

    seyyath'idaṃ, aṭṭhako vāmako vāmadevo vessāmitto yamataggi aṅgīraso bhāradvājo vāseṭṭho kassapo bhagu, te'pi evam'āhaṃsu, mayam'etaṃ jānāma, mayam'etaṃ passāma. idam'eva saccaṃ, mogham'aññan'ti?

monastic

  • ဘဂုထေရ် (ဘုရားရှင်၏ ရဟန္တာတပည့်တော်တစ်ပါး)

  • Bhagu, name of an arahant monk, a disciple of the Buddha

  • MN 68

    tena kho pana samayena sambahulā abhiññātā abhiññātā kulaputtā bhagavantaṃ uddissa saddhā agārasmā anagāriyaṃ pabbajitā honti, āyasmā ca anuruddho, āyasmā ca bhaddiyo, āyasmā ca kimilo, āyasmā ca bhagu, āyasmā ca koṇḍañño, āyasmā ca revato, āyasmā ca ānando, aññe ca abhiññātā abhiññātā kulaputtā.

Encyclopedia

Bhagu
Person

  • ဆွေမျိုး အနုရုဒ္ဓနှင့် ကိမ္ဗိလ တို့နှင့်အတူ ရဟန်းပြုခဲ့သော ရှကျအနွယ်ဝင် ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ လဲကျမှုတစ်ကြိမ်ကြောင့် ပိုမို ကြိုးစားအားထုတ်ကာ ရဟန္တာဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ နောင်တွင် ဆိတ်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ခြင်းအတွက် ဘုရားရှင်၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံခဲ့ရသူ

  • A Sakyan monk who, ordaining alongside his kinsmen Anuruddha and Kimbila, attained Arahantship after a fall spurred him to renewed effort, and was later commended by the Buddha for living in solitude.

Thag 4.2MN 95AN 7.52

Found an error in the dictionary?