Pāli Dictionary

bhagu

Part of speech

noun · masculine

general

  • භගු, පුරාණ වේද සෘෂිවරයෙකුගේ නම

  • Bhagu, name of a Vedic sage of old

  • MN 95

    seyyath'idaṃ, aṭṭhako vāmako vāmadevo vessāmitto yamataggi aṅgīraso bhāradvājo vāseṭṭho kassapo bhagu, te'pi evam'āhaṃsu, mayam'etaṃ jānāma, mayam'etaṃ passāma. idam'eva saccaṃ, mogham'aññan'ti?

monastic

  • භගු, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ රහත් ශ්‍රාවකයෙකුගේ නම

  • Bhagu, name of an arahant monk, a disciple of the Buddha

  • MN 68

    tena kho pana samayena sambahulā abhiññātā abhiññātā kulaputtā bhagavantaṃ uddissa saddhā agārasmā anagāriyaṃ pabbajitā honti, āyasmā ca anuruddho, āyasmā ca bhaddiyo, āyasmā ca kimilo, āyasmā ca bhagu, āyasmā ca koṇḍañño, āyasmā ca revato, āyasmā ca ānando, aññe ca abhiññātā abhiññātā kulaputtā.

Encyclopedia

Bhagu
Person

  • ඥාති අනුරුද්ධ සහ කිම්බිල සමඟ පැවිදි වූ ශාක්‍ය භික්ෂුවක් වන අතර, වැටීමකින් උත්තේජනය ලැබ නැවත උත්සාහයෙන් රහත් බවට පත් වූ අතර, පසුව හුදකලාව වාසය කිරීම ගැන බුදුන් වහන්සේගෙන් ප්‍රශංසාවට ලක් විය

  • A Sakyan monk who, ordaining alongside his kinsmen Anuruddha and Kimbila, attained Arahantship after a fall spurred him to renewed effort, and was later commended by the Buddha for living in solitude.

Thag 4.2MN 95AN 7.52

Found an error in the dictionary?