Pāli Dictionary

bhagu

Part of speech

noun · masculine

general

  • ภคุ ชื่อฤๅษีในสมัยโบราณ

  • Bhagu, name of a Vedic sage of old

  • MN 95

    seyyath'idaṃ, aṭṭhako vāmako vāmadevo vessāmitto yamataggi aṅgīraso bhāradvājo vāseṭṭho kassapo bhagu, te'pi evam'āhaṃsu, mayam'etaṃ jānāma, mayam'etaṃ passāma. idam'eva saccaṃ, mogham'aññan'ti?

monastic

  • ภคุ ชื่อพระอรหันตสาวกของพระพุทธเจ้า

  • Bhagu, name of an arahant monk, a disciple of the Buddha

  • MN 68

    tena kho pana samayena sambahulā abhiññātā abhiññātā kulaputtā bhagavantaṃ uddissa saddhā agārasmā anagāriyaṃ pabbajitā honti, āyasmā ca anuruddho, āyasmā ca bhaddiyo, āyasmā ca kimilo, āyasmā ca bhagu, āyasmā ca koṇḍañño, āyasmā ca revato, āyasmā ca ānando, aññe ca abhiññātā abhiññātā kulaputtā.

Encyclopedia

Bhagu
Person

  • พระภิกษุชาวศากยะผู้บวชพร้อมกับพระญาติคือพระอนุรุทธะและพระกิมพิละ บรรลุอรหัตตผลหลังการหกล้มครั้งหนึ่งกระตุ้นให้ตั้งใจปฏิบัติยิ่งขึ้น และภายหลังได้รับคำชมจากพระพุทธเจ้าเรื่องการอยู่อย่างสันโดษ

  • A Sakyan monk who, ordaining alongside his kinsmen Anuruddha and Kimbila, attained Arahantship after a fall spurred him to renewed effort, and was later commended by the Buddha for living in solitude.

Thag 4.2MN 95AN 7.52

Found an error in the dictionary?