Pāli Dictionary

bhagu

Part of speech

noun · masculine


general

  • 跋咕,古代一位吠陀仙人的名字

  • Bhagu, name of a Vedic sage of old

  • MN 95

    seyyath'idaṃ, aṭṭhako vāmako vāmadevo vessāmitto yamataggi aṅgīraso bhāradvājo vāseṭṭho kassapo bhagu, te'pi evam'āhaṃsu, mayam'etaṃ jānāma, mayam'etaṃ passāma. idam'eva saccaṃ, mogham'aññan'ti?

monastic

  • 跋咕,佛陀一位阿羅漢弟子的名字

  • Bhagu, name of an arahant monk, a disciple of the Buddha

  • MN 68

    tena kho pana samayena sambahulā abhiññātā abhiññātā kulaputtā bhagavantaṃ uddissa saddhā agārasmā anagāriyaṃ pabbajitā honti, āyasmā ca anuruddho, āyasmā ca bhaddiyo, āyasmā ca kimilo, āyasmā ca bhagu, āyasmā ca koṇḍañño, āyasmā ca revato, āyasmā ca ānando, aññe ca abhiññātā abhiññātā kulaputtā.

Encyclopedia

Bhagu
Person
  • 一位釋迦族比丘,與族親阿那律及金毗羅一同出家,因一次跌倒而奮發精進證得阿羅漢果,後受佛陀嘉許其獨居精修。

  • A Sakyan monk who, ordaining alongside his kinsmen Anuruddha and Kimbila, attained Arahantship after a fall spurred him to renewed effort, and was later commended by the Buddha for living in solitude.

Thag 4.2MN 95AN 7.52

Found an error in the dictionary?