กษัตริย์แห่งกาสีผู้พิชิตแคว้นโกศลและสังหารพระเจ้าทีฆีติพร้อมพระมเหสี แต่ภายหลังทรงคืนดีกับทีฆาวุพระโอรส คืนราชอาณาจักรแก่พระองค์และประทานพระธิดาให้อภิเษกด้วย

A king of Kāsi who conquered Kosala and killed its king Dīghīti and his queen, but later made peace with their son Dīghāvu, restoring his father’s kingdom and giving him his own daughter in marriage.

กษัตริย์แห่งแคว้นอัสสกะและสหายของเรณู ผู้ได้รับแคว้นอัสสกะซึ่งมีเมืองโปตนะเป็นราชธานี เมื่อมหาโควินทะแบ่งชมพูทวีปให้แก่มิตรทั้งเจ็ด

A king of the Assakas and friend of Reṇu, who received the Assaka kingdom with its capital at Potana when Mahāgovinda divided Jambudīpa among the seven friends.

นามราชวงศ์ตามประเพณีที่อรรถกถาชาดกใช้เรียกกษัตริย์แห่งพาราณสีจำนวนมาก และบางครั้งก็ใช้เป็นชื่อเฉพาะบุคคลด้วย รวมถึงสวามีของนางปิงคิยานีซึ่งภายหลังถูกระบุว่าคือกุณาละ

The traditional dynastic name given in the Jātaka commentary to numerous kings of Bārāṇasī, and also used at times as a personal name, including for the husband of Piṅgiyānī who was later identified with Kuṇāla.

พระโอรสของพระเจ้าแคว้นโกศล ผู้ทรงผนวชหลังได้ประจักษ์พระบารมีของพระพุทธเจ้า และบรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้มีชื่อเสียงในการอดทนต่อคำด่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าของพราหมณ์ผู้หนึ่งจนในที่สุดทำให้เขาเลื่อมใส

A son of the king of Kosala who entered the Order after witnessing the Buddha’s majesty and became an Arahant renowned for enduring a brahmin’s repeated abuse with patience, eventually converting him.

ผู้ก่อตั้งราชวงศ์แห่งกษัตริย์สามสิบหกพระองค์ที่ปกครองเมืองหัตถิปุระ ซึ่งบรรพบุรุษเคยปกครองเมืองกบิลนครมาก่อน

The founder of a dynasty of thirty-six kings who ruled at Hatthipura, whose ancestors had earlier ruled at Kapilanagara.

กษัตริย์แห่งพาราณสี ผู้เคยเป็นภิกษุป่าในสมัยพระกัสสปพุทธเจ้า ทรงเจริญเมตตาในสนามรบเมื่อชู้ของพระมเหสีผู้นอกใจยกทัพมาโจมตีราชอาณาจักร และด้วยเหตุนี้จึงได้ตรัสรู้เป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า

A king of Bārāṇasī, formerly a forest monk in Kassapa Buddha’s time, who developed loving-kindness on the battlefield after his unfaithful wife’s lover attacked his kingdom, and thereby became a Pacceka Buddha.

พราหมณ์ผู้เป็นพระบิดาของพระกัสสปพุทธเจ้า

A brahmin who was the father of Kassapa Buddha.

ศิษย์ของปริพาชกสุปปิยะ ผู้ที่บทสนทนากับอาจารย์ของตนเป็นเหตุให้พระพุทธเจ้าทรงแสดงพระธรรมเทศนาที่รู้จักกันในชื่อพรหมชาลสูตร

A pupil of the wanderer Suppiya whose conversation with his teacher occasioned the Buddha’s teaching known as the Brahmajāla Sutta.

พระภิกษุผู้บางครั้งได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้แต่งตัวอย่างประกอบสูตรไวยากรณ์บาลีของกัจจายนะ

A monk sometimes credited with supplying the illustrative examples to the aphorisms of Kaccāyana’s Pāli grammar.

รายการอ้างอิงโยงไปยังผู้ทรงนามเดียวกันคนอื่น ๆ เช่น เอกปุตติกะ จตุมาสิกะ จูฬนี และสาคระ และไปยังรายการพรหมทัตตกุมาร

A cross-reference entry pointing to other bearers of this name, such as Ekaputtika, Catumāsika, Cūḷani, and Sāgara, and to the entry Brahmadatta-kumāra.