သစ္စာရှိသော ဥပါသိကာမတစ်ဦးအား စိတ်ပါဝင်စားမှုမရှိဘဲ ပေါ့ဆစွာ ဆက်ဆံခဲ့သည့် နမူနာအဖြစ် အဋ္ဌကထာများတွင် ဖော်ပြထားသော ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ အခြားသူများကို ရဟန်းခံပေးခဲ့ပြီး သေအံ့ဆဲဆဲ တမီလ်တံခါးစောင့်တစ်ဦးအား သရဏဂုံသုံးပါးကို သင်ကြားပေးခဲ့သော Rohaṇa မှ သိကြီးရွှင်ကြီးတစ်ပါးနှင့် တူညီနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။

A monk cited in the commentaries as an example of aloof, indifferent conduct toward a devoted laywoman, possibly identical with an elder of Rohaṇa who ordained others and taught the Refuges to a dying Tamil gatekeeper.