Pāli Dictionary
general
부는 사람; (소라고둥 등의) 연주자
one who blows; a player (esp. of a horn or conch)
DN 13
seyyathā'pi balavā saṅkhadhamo appakasiren'eva catuddisā viññāpeyya, evam'eva kho evaṃ bhāvitāya mettāya cetovimuttiyā yaṃ pamāṇakataṃ kammaṃ na taṃ tatr'āvasissati, na taṃ tatr'āvatiṭṭhati.
Part of speech
verb
Root
dham1불다; 소리
general
(불이나 악기를) 불다, 불어서 지피다; (금속을) 녹이다, 제련하다
to blow (on a fire or instrument), kindle by blowing; to smelt, melt (metal)
AN 3.101
tam'enaṃ suvaṇṇakāro vā suvaṇṇakār'antevāsī vā jātarūpaṃ mūsāyaṃ pakkhipitvā dhamati sandhamati niddhamati.
Found an error in the dictionary?