သုတ္တနိပါတ်၏ အဋ္ဌကဝဂ်ရှိ သုတ်တစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီး၊ ရသေ့မ သုန္ဒရီကို အသုံးပြု၍ ဗုဒ္ဓါကို ရှုတ်ချသည့် လျှို့ဝှက်မှုကြောင့် ဆက်စပ်ဟောကြားထားသည်။ မိမိကိုယ်ကို ချီးမွမ်းကာ ခေါင်းမာသော အယူအဆများကို စွဲကိုင်နေသူသည် အမြဲစွပ်စွဲခံရကြောင်း သွန်သင်သည်။

A discourse of the Suttanipāta’s Aṭṭhakavagga taught in connection with slander raised against the Buddha through the ascetic woman Sundarī, teaching that one who praises his own virtue and clings to dogmatic views is constantly subject to censure.