Pāli Dictionary

govinda

gostemvindasuffix

Part of speech

noun · masculine

general

  • โควินท์ (แปลว่า “เจ้าแห่งฝูงโค”); ในคัมภีร์พุทธเป็นชื่อพราหมณ์มหาอำมาตย์ (ภายหลังเรียกมหาโควินท์), ในสายพราหมณ์เป็นสมญานามของพระกฤษณะ

  • Govinda; lit. ‘lord/finder of cows’ — in Buddhist texts the name of a Brahman minister (later Mahā Govinda), and in Brahmanical tradition an epithet of Krishna

  • DN 19

    atha kho, bho, ahorattānaṃ accayena govindo brāhmaṇo kālam'akāsi.

Encyclopedia

Govinda
Person

  • อำมาตย์คลังหรือขุนคลังของพระเจ้าทิสัมปติ ผู้ซึ่งโชติปาละบุตรชายสืบทอดตำแหน่งต่อจากเขาและได้รับการรู้จักในนามมหาโควินทะ ดูเหมือนว่า “โควินทะ” จะเป็นตำแหน่งมากกว่าชื่อตัว

  • The steward or treasurer of King Disampati, whose son Jotipāla succeeded him and became known as Mahāgovinda; ‘Govinda’ appears to have been a title rather than a personal name.

DN 19

Found an error in the dictionary?