Pāli Dictionary

hare

approximate

Part of speech

indeclinable

Root

har1රැගෙන යන්න


general

  • හෝයි! (පහත් අයෙකු ඇමතීමට යොදන පදය)

  • hey!; sirrah!; a particle used when addressing an inferior

  • Ja 389

    siṅgīmigo āyatacakkhunetto, aṭṭhittaco vārisayo alomo, ten'ābhibhūto kapaṇaṃ rudāmi, hare sakhā kissa nu maṃ jahāsi.

hāra1

harrootasuffix

via inflected form hāre · accusative plural / locative singular / vocative singular

Part of speech

adjective

Synonyms


general

  • ගෙන යන; උසුලන

  • carrying; bearing; holding

  • SN 22.22

    bhārañ'ca vo, bhikkhave, desessāmi bhārahārañ'ca bhār'ādānañ'ca bhāranikkhepanañ'ca. taṃ suṇātha. katamo ca, bhikkhave, bhāro?

  • ගෙන යා හැකි

  • that which can (or must) be carried

  • AN 5.51

    seyyathā'pi, bhikkhave, nadī pabbateyyā dūraṅ'gamā sīghasotā hārahārinī. tassā puriso ubhato naṅgalamukhāni vivareyya.

hāra2

harrootasuffix

via inflected form hāre · accusative plural / locative singular

Part of speech

noun · masculine

Root

har1රැගෙන යන්න


general

  • මාලය

  • a string (of pearls, etc.); a necklace

hati

approximate

haroottisuffix

via inflected form hare · 3rd person·present·reflexive plural


general

  • අත්හරියි; හැර යයි; අතහැර දමයි

  • gives up; leaves; abandons; deserts

  • Ja 542

    aggiṃ vā dvārato dema, gaṇhāmase vikantanaṃ, aññam'aññaṃ vadhitvāna, khippaṃ hissāma jīvitaṃ, mā no rājā brahmadatto, ciraṃ dukkhena mārayi.

harati

approximate

hararoottisuffix

via inflected form hare · 1st person·present·reflexive singular / 1st person·imperative·reflexive singular / 3rd person·optative singular / 2nd person·optative singular / 1st person·optative singular

Part of speech

verb

Synonyms

Antonyms


general

  • ගෙන යයි; රැගෙන යයි; ඉවත් කරයි

  • carries; carries away; takes away

  • SN 35.84

    amhe jano harati vā ḍahati vā yathāpaccayaṃ vā karotī'ti

  • ගෙන එයි; පිරිනමයි

  • brings; offers

  • Snp 2.1

    tasmā hi bhūtā nisāmetha sabbe, mettaṃ karotha mānusiyā pajāya, divā ca ratto ca haranti ye baliṃ, tasmā hi ne rakkhatha appamattā.

ethics

  • බලෙන් ගනී; සොරකම් කරයි; කොල්ලකයි

  • takes by force; steals; robs

  • SN 1.41

    dinnaṃ sukhaphalaṃ hoti, n'ādinnaṃ hoti taṃ tathā, corā haranti rājāno, aggi ḍahati nassati.

meditation

  • කමටහන් අරමුණ සිතේ තබාගෙන පිටත් වෙයි

  • goes out keeping the meditation theme in mind

doctrine

  • දෘෂ්ටියක් දිගටම දරයි

  • continues; carries on; sustains a view

  • DN 23

    sac'āhaṃ, bho kassapa, idaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ paṭinissajjissāmi, bhavissanti me vattāro, yāva bālo pāyāsi rājañño abyatto duggahitagāhī'ti. kopena'pi naṃ harissāmi, makkhena'pi naṃ harissāmi, palāsena'pi naṃ harissāmī'ti.

hara1

approximate

harrootasuffix

via inflected form hare · accusative plural / locative singular / vocative singular

Part of speech

adjective

Root

har1රැගෙන යන්න

Synonyms


general

  • ගෙන යන; සොරකම් කරන (සමාස පදයේ අවසානයේ)

  • taking; carrying off; stealing (esp. as a compound-final)

  • SN 1.51

    kiṃsu yāva jarā sādhu, kiṃsu sādhu patiṭṭhitaṃ, kiṃsu narānaṃ ratanaṃ, kiṃsu corehi dūharan'ti.

  • රැගෙන එන; ගෙන යන

  • bringing; conveying; carrying (esp. as a compound-final)

hara2

approximate

via inflected form hare · accusative plural / locative singular

Part of speech

noun · masculine

Root

har1රැගෙන යන්න


general

  • හර (ඊශ්වර දෙවියා/ශිව)

  • Hara, the god Īśvara/Śiva

hari

approximate

via inflected form hare · vocative singular

Part of speech

noun · masculine

Root

har1රැගෙන යන්න


general

  • හරි, විෂ්ණු දෙවියාගේ නාමයක්

  • Hari, an epithet of the Hindu god Viṣṇu

Found an error in the dictionary?