Pāli Dictionary

himavant1

himastemvantsuffix

via inflected form himavā · nominative singular · plural / vocative singular

Part of speech

noun · masculine

general

  • เทือกเขาหิมาลัย; ภูเขาหิมพานต์

  • the Himalayas; the Himalayan mountains

  • Dhp 304

    dūre santo pakāsenti, himavanto'va pabbato, asant'ettha na dissanti, rattiṃ khittā yathā sarā.

  • DN 14

    seyyathā'pi, bhikkhave, himavante pabbate karavīkā nāma sakuṇajāti mañjussarā ca vaggussarā ca madhurassarā ca pemaniyassarā ca, evam'eva kho, bhikkhave, vipassī kumāro mañjussaro ca ahosi vaggussaro ca madhurassaro ca pemaniyassaro ca.

himavant2

himastemvantsuffix

via inflected form himavā · nominative singular · plural / vocative singular

Part of speech

adjective

general

  • มีหิมะ; ปกคลุมด้วยหิมะ

  • having snow or ice; snowy

Encyclopedia

Himavā
Place

  • เทือกเขาหิมาลัย ซึ่งคัมภีร์บรรยายว่ากว้างใหญ่และปกคลุมด้วยหิมะ มีทะเลสาบใหญ่เจ็ดแห่งและเป็นแหล่งกำเนิดแม่น้ำห้าร้อยสาย และแต่โบราณเป็นที่พำนักโปรดปรานของเหล่านักพรต

  • The Himalaya mountain range, described in the texts as vast and snow-capped, containing seven great lakes and the source of five hundred rivers, and traditionally a favoured retreat for ascetics.

Found an error in the dictionary?