Pāli Dictionary

inda1

indroot

Part of speech

noun · masculine

Synonyms

pati, adhipati, issara, sāmī

general

  • အကြီးအကဲ; အုပ်ချုပ်သူ; ဘုရင်

  • a lord; chief; ruler; the foremost one (of a group)

  • SN 11.23

    addasā kho, bhikkhave, vepacitti asur'indo sakkaṃ devānam'indaṃ dūrato'va āgacchantaṃ. disvāna sakkaṃ devānam'indaṃ etadavoca, tikiccha maṃ devānam'indā'ti

inda2

Part of speech

noun · masculine

cosmology

  • သိကြားမင်း (အိန္ဒြာ); တာဝတိံသာနတ်ပြည်၏ ဘုရင်

  • Inda (Indra); king of the gods, ruler of Tavatimsa heaven

  • Ja 492

    eko'va indo asure jināti, eko'va seno hanti dije pasayha, eko'va byaggho migasaṅghapatto, varaṃ varaṃ hanti balañ'hi tādisaṃ.

Encyclopedia

2 entries

Inda
Person

  • Āṭānāṭiya Sutta တွင် ဗုဒ္ဓ၏ တန်ခိုးကြီး နောက်လိုက်များအဖြစ် ဖော်ပြထားသော နယ်စောင့်နတ်ဘုရင်များ (Dhataraṭṭha နှင့် Kuvera အပါအဝင်) ၏ သားတော် ကိုးဆယ့်တစ်ပါးအုပ်စုများက အတူတကွ အသုံးပြုသော အမည်တစ်ခု။

  • A name shared by groups of ninety-one sons of several regent gods (including Dhataraṭṭha and Kuvera) described in the Āṭānāṭiya Sutta as powerful followers of the Buddha.

DN 32
Inda2
Other

  • ဝေဒနတ်ဘုရား Indra နှင့် ညီမျှသော ပါဠိအသုံးအနှုန်းဖြစ်ပြီး၊ နိကာယ်များ ပေါ်ထွန်းချိန်၌ ကိုးကွယ်မှု ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး Sakka နှင့် တစ်ဦးတည်းဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူလာခဲ့သည်။

  • The Pāḷi equivalent of the Vedic god Indra, a figure whose worship had faded by the time of the Nikāyas and who came to be identified with Sakka.

Found an error in the dictionary?