Pāli Dictionary
general
แห่งชนบท; เป็นของชนบท/แว่นแคว้น
rural; of the countryside; belonging to the country(side)/province
MN 118
idh'ev'āhaṃ sāvatthiyaṃ komudiṃ cātumāsiniṃ āgamessāmī'ti. assosuṃ kho jānapadā bhikkhū, bhagavā kira tatth'eva sāvatthiyaṃ komudiṃ cātumāsiniṃ āgamessatī'ti.
Part of speech
noun · masculine
general
คนชนบท; ชาวบ้านนอก; (พหูพจน์) ชาวชนบท
a rural person, provincial; (pl.) country folk
AN 5.54
puna caparaṃ, bhikkhave, bhayaṃ hoti aṭavisaṅkopo, cakkasamārūḷhā jānapadā pariyāyanti. ayaṃ, bhikkhave, catuttho asamayo padhānāya.
general
ประเทศ; แคว้น; เขตแดน; ตำบล; (เมื่อเทียบกับเมือง) ชนบท, บ้านนอก
country; province; district; region; (as opposed to a town) rural area, country-side
DN 18
tena kho pana samayena bhagavā parito parito janapadesu paricārake abbhatīte kālaṅ'kate upapattīsu byākaroti
Snp 5.13
nānājanā janapadehi saṅgatā, tava vīra vākyaṃ abhikaṅkhamānā, tesaṃ tuvaṃ sādhu viyākarohi, tathā hi te vidito esa dhammo.
ประชาชนในแคว้น; ชุมชน; พลเมือง
the people of a district; a community; the populace
Found an error in the dictionary?