Pāli Dictionary
general
とげ;針;鋭利なもの
thorn; spike; barb; anything sharp or pointed
SN 35.247
ayañ'ca kho āyasmā evaṃkārī evaṃsamācāro asucigāmakaṇṭako'ti. taṃ kaṇṭako'ti iti viditvā saṃvaro ca asaṃvaro ca veditabbo.
AN 4.198
kesamassulocako'pi hoti kesamassulocan'ānuyogam'anuyutto, ubbhaṭṭhako'pi hoti āsanappaṭikkhitto, ukkuṭiko'pi hoti ukkuṭikappadhānam'anuyutto, kaṇṭak'āpassayiko'pi hoti kaṇṭak'āpassaye seyyaṃ kappeti, sāyatatiyakam'pi udak'orohan'ānuyogam'anuyutto viharati.
骨(特に魚の骨などの小さく鋭い骨)
bone (esp. a small or sharp bone, e.g. fish-bone)
MN 36
seyyathā'pi nāma vaṭṭan'āvaḷī, evam'ev'assu me piṭṭhikaṇṭako uṇṇat'āvanato hoti tāy'ev'app'āhāratāya.
障害;煩わしいもの;妨げ(比喩的に「目の上のこぶ」)
disturbance; annoyance; obstruction (figurative, ‘thorn in one’s side’)
AN 10.72
dasa'y'ime, bhikkhave, kaṇṭakā. katame dasa? pavivek'ārāmassa saṅgaṇik'ārāmatā kaṇṭako, asubhanimitt'ānuyogaṃ anuyuttassa subhanimitt'ānuyogo kaṇṭako
kaṇṭaka2
Part of speech
noun · masculine
monastic
カンタカ。ある沙弥(見習僧)の名
Kaṇṭaka, name of a novice monk
kaṇṭaka3
general
とげだらけの;障害に満ちた
beset with disturbances; full of obstructions; thorny
AN 10.72
saddakaṇṭakā kho pana jhānā, vuttā bhagavatā.
Thig 11.1
dhi'r'atthu kāmā asucī, duggandhā bahukaṇṭakā, yattha mātā ca dhītā ca, sabhariyā mayaṃ ahuṃ.
Encyclopedia
Kaṇṭaka
Personウパナンダによって出家させられた沙弥で、アリッタと同様の見解を持ったことと性的不品行のために結局教団から追放され、後に六群比丘の間に身を寄せた。
A novice ordained by Upananda who was eventually expelled from the Order for holding views like those of Ariṭṭha and for sexual misconduct, later finding refuge among the group of six monks.
Found an error in the dictionary?