Pāli Dictionary
general
หนาม; เข็มแหลม; สิ่งของมีคม
thorn; spike; barb; anything sharp or pointed
SN 35.247
ayañ'ca kho āyasmā evaṃkārī evaṃsamācāro asucigāmakaṇṭako'ti. taṃ kaṇṭako'ti iti viditvā saṃvaro ca asaṃvaro ca veditabbo.
AN 4.198
kesamassulocako'pi hoti kesamassulocan'ānuyogam'anuyutto, ubbhaṭṭhako'pi hoti āsanappaṭikkhitto, ukkuṭiko'pi hoti ukkuṭikappadhānam'anuyutto, kaṇṭak'āpassayiko'pi hoti kaṇṭak'āpassaye seyyaṃ kappeti, sāyatatiyakam'pi udak'orohan'ānuyogam'anuyutto viharati.
กระดูก (โดยเฉพาะกระดูกเล็กหรือแหลม เช่น ก้างปลา)
bone (esp. a small or sharp bone, e.g. fish-bone)
MN 36
seyyathā'pi nāma vaṭṭan'āvaḷī, evam'ev'assu me piṭṭhikaṇṭako uṇṇat'āvanato hoti tāy'ev'app'āhāratāya.
อุปสรรค; ความรำคาญ; สิ่งกีดขวาง (เปรียบดังหนามยอกอก)
disturbance; annoyance; obstruction (figurative, ‘thorn in one’s side’)
AN 10.72
dasa'y'ime, bhikkhave, kaṇṭakā. katame dasa? pavivek'ārāmassa saṅgaṇik'ārāmatā kaṇṭako, asubhanimitt'ānuyogaṃ anuyuttassa subhanimitt'ānuyogo kaṇṭako
kaṇṭaka2
Part of speech
noun · masculine
monastic
กัณฏกะ; ชื่อสามเณรรูปหนึ่ง
Kaṇṭaka, name of a novice monk
kaṇṭaka3
general
เต็มไปด้วยอุปสรรค; มีความรำคาญมาก; เป็นดังหนาม
beset with disturbances; full of obstructions; thorny
AN 10.72
saddakaṇṭakā kho pana jhānā, vuttā bhagavatā.
Thig 11.1
dhi'r'atthu kāmā asucī, duggandhā bahukaṇṭakā, yattha mātā ca dhītā ca, sabhariyā mayaṃ ahuṃ.
Encyclopedia
Kaṇṭaka
Personสามเณรที่อุปนันทะให้บวช ในที่สุดถูกขับออกจากสงฆ์เพราะมีทิฏฐิคล้ายอริฏฐะและประพฤติผิดทางเพศ ภายหลังไปพึ่งพิงกลุ่มภิกษุฉัพพัคคีย์
A novice ordained by Upananda who was eventually expelled from the Order for holding views like those of Ariṭṭha and for sexual misconduct, later finding refuge among the group of six monks.
Found an error in the dictionary?