Pāli Dictionary
general
刺;尖刺;銳利之物
thorn; spike; barb; anything sharp or pointed
SN 35.247
ayañ'ca kho āyasmā evaṃkārī evaṃsamācāro asucigāmakaṇṭako'ti. taṃ kaṇṭako'ti iti viditvā saṃvaro ca asaṃvaro ca veditabbo.
AN 4.198
kesamassulocako'pi hoti kesamassulocan'ānuyogam'anuyutto, ubbhaṭṭhako'pi hoti āsanappaṭikkhitto, ukkuṭiko'pi hoti ukkuṭikappadhānam'anuyutto, kaṇṭak'āpassayiko'pi hoti kaṇṭak'āpassaye seyyaṃ kappeti, sāyatatiyakam'pi udak'orohan'ānuyogam'anuyutto viharati.
骨頭(尤指細小或尖銳的骨,如魚刺)
bone (esp. a small or sharp bone, e.g. fish-bone)
MN 36
seyyathā'pi nāma vaṭṭan'āvaḷī, evam'ev'assu me piṭṭhikaṇṭako uṇṇat'āvanato hoti tāy'ev'app'āhāratāya.
障礙;煩擾;禍患(喻如芒刺在背)
disturbance; annoyance; obstruction (figurative, ‘thorn in one’s side’)
AN 10.72
dasa'y'ime, bhikkhave, kaṇṭakā. katame dasa? pavivek'ārāmassa saṅgaṇik'ārāmatā kaṇṭako, asubhanimitt'ānuyogaṃ anuyuttassa subhanimitt'ānuyogo kaṇṭako
kaṇṭaka2
Part of speech
noun · masculine
monastic
剛陀迦;一位沙彌名
Kaṇṭaka, name of a novice monk
kaṇṭaka3
general
多刺的;充滿障礙的;多煩擾的
beset with disturbances; full of obstructions; thorny
AN 10.72
saddakaṇṭakā kho pana jhānā, vuttā bhagavatā.
Thig 11.1
dhi'r'atthu kāmā asucī, duggandhā bahukaṇṭakā, yattha mātā ca dhītā ca, sabhariyā mayaṃ ahuṃ.
Encyclopedia
Kaṇṭaka
Person由 Upananda 剃度的一名沙彌,因持有類似 Ariṭṭha 的邪見並犯戒行不檢而被逐出僧團,後來投靠六群比丘。
A novice ordained by Upananda who was eventually expelled from the Order for holding views like those of Ariṭṭha and for sexual misconduct, later finding refuge among the group of six monks.
Found an error in the dictionary?