Pāli Dictionary
kalāpa
Part of speech
noun · masculine
general
束;一まとまり
bundle; sheaf, pile
SN 41.4
sādhu me, bhante, ayyo mahako uttarimanussadhammaṃ iddhipāṭihāriyaṃ dassetū'ti. tena hi tvaṃ, gahapati, ālinde uttar'āsaṅgaṃ paññapetvā tiṇakalāpaṃ okāsehī'ti.
矢筒
quiver (for arrows)
Iti 76
sevamāno sevamānaṃ, samphuṭṭho samphusaṃ paraṃ, saro diddho kalāpaṃ'va, alittam'upalimpati, upalepabhayā dhīro, n'eva pāpasakhā siyā.
doctrine
(アビダンマ)色聚;共に生じる物質群の最小単位
(Abhidhamma) a material cluster, the smallest group of co-arising physical qualities
Found an error in the dictionary?