Pāli Dictionary
kalāpa
Part of speech
noun · masculine
general
အထုပ်၊ ပွင့်စည်း
bundle; sheaf, pile
SN 41.4
sādhu me, bhante, ayyo mahako uttarimanussadhammaṃ iddhipāṭihāriyaṃ dassetū'ti. tena hi tvaṃ, gahapati, ālinde uttar'āsaṅgaṃ paññapetvā tiṇakalāpaṃ okāsehī'ti.
မြားအိတ်
quiver (for arrows)
Iti 76
sevamāno sevamānaṃ, samphuṭṭho samphusaṃ paraṃ, saro diddho kalāpaṃ'va, alittam'upalimpati, upalepabhayā dhīro, n'eva pāpasakhā siyā.
doctrine
အဘိဓမ္မာအရ ကလာပ်ရုပ်စု
(Abhidhamma) a material cluster, the smallest group of co-arising physical qualities
Found an error in the dictionary?