Pāli Dictionary

kalāpa

Part of speech

noun · masculine

general

  • มัด, ฟ่อน, กอง

  • bundle; sheaf, pile

  • SN 41.4

    sādhu me, bhante, ayyo mahako uttarimanussadhammaṃ iddhipāṭihāriyaṃ dassetū'ti. tena hi tvaṃ, gahapati, ālinde uttar'āsaṅgaṃ paññapetvā tiṇakalāpaṃ okāsehī'ti.

  • แล่งธนู, กระบอกใส่ลูกศร

  • quiver (for arrows)

  • Iti 76

    sevamāno sevamānaṃ, samphuṭṭho samphusaṃ paraṃ, saro diddho kalāpaṃ'va, alittam'upalimpati, upalepabhayā dhīro, n'eva pāpasakhā siyā.

doctrine

  • กลาปรูป (อภิธรรม): กลุ่มรูปธรรมที่เกิดร่วมกัน

  • (Abhidhamma) a material cluster, the smallest group of co-arising physical qualities

Found an error in the dictionary?