Pāli Dictionary
kalāpa
Part of speech
noun · masculine
general
束;捆;堆
bundle; sheaf, pile
SN 41.4
sādhu me, bhante, ayyo mahako uttarimanussadhammaṃ iddhipāṭihāriyaṃ dassetū'ti. tena hi tvaṃ, gahapati, ālinde uttar'āsaṅgaṃ paññapetvā tiṇakalāpaṃ okāsehī'ti.
箭袋;箭囊
quiver (for arrows)
Iti 76
sevamāno sevamānaṃ, samphuṭṭho samphusaṃ paraṃ, saro diddho kalāpaṃ'va, alittam'upalimpati, upalepabhayā dhīro, n'eva pāpasakhā siyā.
doctrine
(阿毗達摩)色聚;共生色法的最小聚合單位
(Abhidhamma) a material cluster, the smallest group of co-arising physical qualities
Found an error in the dictionary?