Pāli Dictionary

kara1

karrootasuffix

via inflected form karo · nominative singular

Part of speech

adjective

Root

kar7ทำ; กระทำ

Synonyms

kāra, karaṇa, kārī, kāraka, karī

general

  • ผู้ทำ; ผู้กระทำ; ก่อให้เกิด (มักใช้ท้ายคำสมาส)

  • doing; making; producing, causing (esp. as the final member of a compound)

  • AN 8.49

    idha, visākhe, mātugāmo yo so bhattu abbhantaro antojano, dāsā'ti vā pessā'ti vā kammakarā'ti vā, tesaṃ katañ'ca katato jānāti akatañ'ca akatato jānāti, gilānakānañ'ca bal'ābalaṃ jānāti khādanīyaṃ bhojanīyañ'c'assa paccaṃsena saṃvibhajati.

  • AN 1.48

    n'āhaṃ, bhikkhave, aññaṃ ekadhammam'pi samanupassāmi yaṃ evaṃ lahuparivattaṃ yatha'y'idaṃ cittaṃ. yāvañ'c'idaṃ, bhikkhave, upamā'pi na sukarā yāva lahuparivattaṃ cittan'ti.

kara2

karastem

via inflected form karo · nominative singular

Part of speech

noun · masculine

Synonyms

hattha, sukka, asuci, bhuja

general

  • มือ

  • the hand

  • DN 30

    mahiñ'ca pana ṭhito anonamanto, phusati karehi ubhohi jaṇṇukāni, mahiruhaparimaṇḍalo ahosi, sucaritakammavipākasesakena.

  • (ความหมายคลาสสิกอื่น ๆ) รัศมี; ภาษี, บรรณาการ; งวงช้าง; น้ำอสุจิ

  • (in other classical senses) a ray of light; a tax or tribute; an elephant’s trunk; semen

kāra1

approximate

karrootasuffix

via inflected form kāro · nominative singular

Part of speech

noun · masculine

Root

kar7ทำ; กระทำ

Synonyms

kattar, kammanta, karaṇa, kara, kārī, kāraka, kammāra, kammika,

general

  • การกระทำ; การบริการ; การแสดงความเคารพ

  • a deed; an act; a service; an act of homage

  • MN 40

    yesañ'ca mayaṃ cīvara-piṇḍapāta-sen'āsana-gilānappaccaya-bhesajja-parikkhāraṃ paribhuñjāma, tesaṃ te kārā amhesu mahapphalā bhavissanti mah'ānisaṃsā

  • SN 46.3

    dassanam'p'āhaṃ, bhikkhave, tesaṃ bhikkhūnaṃ bahukāraṃ vadāmi

  • การทำ; การสร้าง; การปฏิบัติ

  • the doing, making, or performing (of something)

  • MN 95

    tulanāya pana, bho gotama, katamo dhammo bahukāro? tulanāya bahukāraṃ dhammaṃ mayaṃ bhavantaṃ gotamaṃ pucchāmā'ti.

  • ผู้ทำ; ผู้สร้าง; ผู้ประกอบ (มักอยู่ท้ายคำสมาส เช่น rathakāra ช่างทำรถ)

  • a doer; a maker; an agent (esp. as compound-final, e.g. rathakāra ‘chariot-maker’)

  • Dhp 153

    anekajātisaṃsāraṃ, sandhāvissaṃ anibbisaṃ, gahakāraṃ gavesanto, dukkhā jāti punappunaṃ.

  • ช่างโลหะ; ช่างตีเหล็ก

  • a smith; a metal-worker

  • AN 3.101

    tam'enaṃ suvaṇṇakāro vā suvaṇṇakār'antevāsī vā jātarūpaṃ mūsāyaṃ pakkhipitvā dhamati sandhamati niddhamati.

kāra2

approximate

karrootasuffix

via inflected form kāro · nominative singular

Part of speech

noun · masculine

Synonyms

vaṇṇa

general

  • (ศัพท์ไวยากรณ์) ตัวอักษรหรือเสียง (เช่น a-kāra ‘อักษร a’)

  • (grammatical term) a letter, sound, or syllable (formed as -kāra after the letter, e.g. a-kāra ‘the letter a’)

kāra3

approximate

via inflected form kāro · nominative singular

Part of speech

noun · masculine

Synonyms

bandhanāgāra

general

  • คุก; เรือนจำ (รูปเพศชายที่พบน้อยของ kārā)

  • a prison; a jail (rare masc. by-form of kārā)

Found an error in the dictionary?