Pāli Dictionary

khaya

khīrootaystemasuffix

Part of speech

noun · masculine

Root

khī1排気;破壊する

Synonyms

Antonyms


doctrine

  • 尽きること;滅尽;衰滅;断尽(煩悩などの)

  • wasting away; exhaustion; destruction; ending; extinction (of defilements, etc.)

  • Iti 16

    yoniso manasikāro, dhammo sekhassa bhikkhuno, n'atth'añño evaṃ bahukāro, uttam'atthassa pattiyā, yoniso padahaṃ bhikkhu, khayaṃ dukkhassa pāpuṇe'ti.

  • AN 10.51

    tena, bhikkhave, bhikkhunā tesu'y'eva kusalesu dhammesu patiṭṭhāya uttari āsavānaṃ khayāya yogo karaṇīyo'ti.

general

  • 癆病;肺結核;消耗性の病気

  • pulmonary consumption; phthisis; a wasting disease

  • (形容詞として)尽きる;滅びゆく;衰滅する

  • (as adjective) wasting away; ending; decaying

khāyati1

approximate

via inflected form khāya · 2nd person·imperative singular

Part of speech

verb

Synonyms


general

  • ~のように見える;~と思われる;明白である

  • appears to be; seems; is evident; is apparent

  • SN 22.95

    tassa taṃ passato nijjhāyato yoniso upaparikkhato rittakaññ'eva khāyeyya, tucchakaññ'eva khāyeyya, asārakaññ'eva khāyeyya.

  • Ja 500

    yā kāci najjo gaṅgam'abhissavanti, sabbā'va tā nāmagottaṃ jahanti, gaṅgā samuddaṃ paṭipajjamānā, na khāyate iddhiṃ pañño'pi loke, etam'pi disvāna ahaṃ vadāmi, pañño nihīno sirīmā'va seyyo.

khāyati2

approximate

via inflected form khāya · 2nd person·imperative singular

Part of speech

verb


general

  • 食べられる;消費される

  • is eaten; is consumed

khāyati3

approximate

via inflected form khāya · 2nd person·imperative singular

Part of speech

verb


general

  • すり減る;衰耗する;尽きる

  • wears down; wastes away; is exhausted

kha

approximate

via inflected form khāya · dative singular

Part of speech

noun · neuter


general

  • 虚空;空、天空

  • space; sky; the void

  • Snp 2.1

    yān'īdha bhūtāni samāgatāni, bhummāni vā yāni va antalikkhe, sabb'eva bhūtā sumanā bhavantu, atho'pi sakkacca suṇantu bhāsitaṃ.

Found an error in the dictionary?