Pāli Dictionary
doctrine
ความสิ้นไป; ความเสื่อม; ความพินาศ; การสิ้นสุด (เช่น อาสวักขัย)
wasting away; exhaustion; destruction; ending; extinction (of defilements, etc.)
Iti 16
yoniso manasikāro, dhammo sekhassa bhikkhuno, n'atth'añño evaṃ bahukāro, uttam'atthassa pattiyā, yoniso padahaṃ bhikkhu, khayaṃ dukkhassa pāpuṇe'ti.
AN 10.51
tena, bhikkhave, bhikkhunā tesu'y'eva kusalesu dhammesu patiṭṭhāya uttari āsavānaṃ khayāya yogo karaṇīyo'ti.
general
วัณโรค; โรคผอมแห้ง; โรคทรุดโทรม
pulmonary consumption; phthisis; a wasting disease
(คุณศัพท์) ที่สิ้นไป; ที่เสื่อม; ที่พินาศ
(as adjective) wasting away; ending; decaying
khāyati1
approximatevia inflected form khāya · 2nd person·imperative singular
general
ดูเหมือน; ปรากฏว่า; เห็นได้ชัด
appears to be; seems; is evident; is apparent
SN 22.95
tassa taṃ passato nijjhāyato yoniso upaparikkhato rittakaññ'eva khāyeyya, tucchakaññ'eva khāyeyya, asārakaññ'eva khāyeyya.
Ja 500
yā kāci najjo gaṅgam'abhissavanti, sabbā'va tā nāmagottaṃ jahanti, gaṅgā samuddaṃ paṭipajjamānā, na khāyate iddhiṃ pañño'pi loke, etam'pi disvāna ahaṃ vadāmi, pañño nihīno sirīmā'va seyyo.
khāyati2
approximatevia inflected form khāya · 2nd person·imperative singular
Part of speech
verb
general
ถูกกิน; ถูกบริโภค
is eaten; is consumed
khāyati3
approximatevia inflected form khāya · 2nd person·imperative singular
Part of speech
verb
general
สึกกร่อน; ร่อยหรอ; หมดสิ้น
wears down; wastes away; is exhausted
kha
approximatevia inflected form khāya · dative singular
Part of speech
noun · neuter
general
อากาศ; ท้องฟ้า; ความว่างเปล่า
space; sky; the void
Snp 2.1
yān'īdha bhūtāni samāgatāni, bhummāni vā yāni va antalikkhe, sabb'eva bhūtā sumanā bhavantu, atho'pi sakkacca suṇantu bhāsitaṃ.
Found an error in the dictionary?