Pāli Dictionary

kokālika

Part of speech

noun · masculine

monastic

  • ชื่อภิกษุ; (1) มหาโกกาลิกะ พราหมณ์ผู้เป็นสาวกสำคัญของเทวทัตต์; (2) จูฬโกกาลิกะ บุตรเศรษฐีแห่งเมืองโกกาลิ ผู้กล่าวร้ายอัครสาวกและไปเกิดในปทุมนรก

  • name of a monk; (1) Mahā-Kokālika, a brahmin and chief partisan of Devadatta; (2) Cūḷa-Kokālika, son of a wealthy man of Kokāli who slandered the Chief Disciples and was reborn in Paduma hell

  • SN 6.7

    atha kho subrahmā paccekabrahmā kokālikaṃ bhikkhuṃ ārabbha bhagavato santike imaṃ gāthaṃ abhāsi

Encyclopedia

2 entries

Kokālika
Person

  • พระภิกษุและหนึ่งในพรรคพวกหลักของพระเทวทัต ผู้ปกป้องและสรรเสริญเทวทัตแม้เมื่อวาสนาของเขาเสื่อมถอย และในชาดกอดีตชาติมักถูกระบุว่าเป็นสมุนของเทวทัตครั้งแล้วครั้งเล่า

  • A monk and one of Devadatta’s chief partisans, who defended and praised him even as his fortunes declined, and who is identified in past-life Jātaka stories as his repeated accomplice.

Kokālika2
Person

  • พระภิกษุ ต่างจากพรรคพวกของพระเทวทัตที่ชื่อเดียวกัน ผู้ใส่ร้ายพระอัครสาวกทั้งสองด้วยความริษยาหลังมีข้อพิพาทเรื่องบิณฑบาต และเสียชีวิตด้วยความทุกข์ทรมานจากฝีเมื่อปฏิเสธที่จะถอนคำกล่าวหา

  • A monk, distinct from the partisan of Devadatta, who slandered the two Chief Disciples out of jealousy after a dispute over alms and died in agony from boils after refusing to retract his accusations.

AN 10.89

Found an error in the dictionary?