พระสูตรลำดับที่สิบของมหาวรรคในสุตตนิบาต ประกอบด้วยคาถาว่าด้วยโทษของการพูดส่อเสียด ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงแสดงเกี่ยวเนื่องกับภิกษุโกกาลิกะ

The tenth sutta of the Mahā Vagga of the Suttanipāta, containing verses on the evils of backbiting taught by the Buddha in connection with the monk Kokālika.

เรื่องราวของพรหมผู้อยู่ลำพังผู้มาเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าที่เมืองสาวัตถีและได้กล่าวคาถาเกี่ยวกับโกกาลิกะ ว่าด้วยความสับสนที่เกิดจากความพยายามจำกัดสิ่งที่ไม่มีขอบเขต

An account of a solitary Brahmā who visited the Buddha at Sāvatthi and spoke verses, in reference to Kokālika, on the confusion that results from trying to limit the illimitable.

เรื่องราวของภิกษุโกกาลิกะผู้กล่าวติเตียนพระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะต่อหน้าพระพุทธเจ้า จนล้มป่วยและมรณภาพ ไปเกิดในนรกปทุม ทำให้พระพุทธเจ้าทรงพรรณนาระยะเวลาอันยาวนานแห่งความทุกข์ทรมานในนรกนั้นอย่างละเอียด

The story of the monk Kokālika, who spoke ill of Sāriputta and Moggallāna before the Buddha, fell ill and died, and was reborn in the Paduma hell, prompting the Buddha to describe at length the immense duration of suffering there.