Pāli Dictionary

koliyā

Part of speech

noun · masculine

general

  • ชาวโกลิยะ, หมู่ชนแห่งตระกูลที่อยู่ใกล้ศากยะ

  • the Koliyans; people of the clan neighbouring the Sakyans

  • AN 4.194

    ekaṃ samayaṃ āyasmā ānando koliyesu viharati sāmugaṃ nāma koliyānaṃ nigamo.

  • MN 57

    evaṃ me sutaṃ, ekaṃ samayaṃ bhagavā koliyesu viharati haliddavasanaṃ nāma koliyānaṃ nigamo.

koliya

approximate

Part of speech

noun · masculine

general

  • โกลิยะ, ชื่อตระกูลที่อยู่ใกล้ศากยะ

  • Koliya; name of the clan neighbouring the Sakyans

  • MN 57

    atha kho puṇṇo ca koliyaputto govatiko acelo ca seniyo kukkuravatiko yena bhagavā ten'upasaṅkamiṃsu, upasaṅkamitvā puṇṇo koliyaputto govatiko bhagavantaṃ abhivādetvā ekam'antaṃ nisīdi.

  • Ud 2.8

    tena kho pana samayena suppavāsā koliyadhītā satta vassāni gabbhaṃ dhāreti.

koḷiya

approximate

Part of speech

noun · masculine

general

  • โกลิยะ (ตระกูลที่อยู่ใกล้เคียงกับศากยวงศ์)

  • Koliya (name of a clan neighbouring the Sakyans)

  • DN 16

    assosuṃ kho rāmagāmakā koḷiyā, bhagavā kira kusinārāyaṃ parinibbuto'ti.

Encyclopedia

Koliyā
Person

  • เผ่าสาธารณรัฐในสมัยพุทธกาลผู้ตั้งถิ่นฐานที่ Rāmagāma และ Devadaha กล่าวกันว่าสืบเชื้อสายจากกษัตริย์แห่งพาราณสีผู้หายจากโรคเรื้อนและเจ้าหญิงเป็นโรคเรื้อน Piyā ธิดาของพระเจ้า Okkāka

  • A republican clan of the Buddha’s time with settlements at Rāmagāma and Devadaha, said to descend from a leprosy-cured king of Bārāṇasī and the leprous princess Piyā, daughter of King Okkāka.

Found an error in the dictionary?