Pāli Dictionary

kumbhaṇḍa1

Part of speech

noun · masculine

cosmology

  • กุมภัณฑ์, ยักษ์ประเภทหนึ่งซึ่งอยู่ในกลุ่มเดียวกับยักษ์ อสูร มีท้าววิรุฬหกเป็นผู้ปกครอง

  • a kumbhaṇḍa, a class of supernatural beings grouped with yakkhas and asuras, ruled by Virūḷhaka

  • DN 20

    dakkhiṇañ'ca disaṃ rājā, virūḷho taṃ pasāsati, kumbhaṇḍānaṃ adhipati, mahārājā yasassiso.

kumbhaṇḍa2

Part of speech

noun · neuter

general

  • ฟักทอง, ฟักเขียว

  • a pumpkin; a gourd

kumbhaṇḍa3

Part of speech

noun · masculine

general

  • ชายที่มีอัณฑะใหญ่ผิดปกติ (คล้ายหม้อ)

  • a man with abnormally large, pot-shaped testicles

  • SN 19.10

    idh'āhaṃ, āvuso, gijjhakūṭā pabbatā orohanto addasaṃ kumbhaṇḍaṃ purisaṃ vehāsaṃ gacchantaṃ. so gacchanto'pi t'eva aṇḍe khandhe āropetvā gacchati.

Encyclopedia

2 entries

Kumbhaṇḍa
Place

  • อาศรมที่พระเจ้าปัณฑุกาภยะทรงสร้างใกล้อ่างเก็บน้ำคามณี ให้แก่นักพรตนิครนถ์นามว่ากุมภัณฑะ ซึ่งใช้ชื่อของเขาตั้งเป็นชื่ออาศรม

  • A hermitage built by King Paṇḍukābhaya near the Gāmaṇi Tank for a Nigaṇṭha ascetic named Kumbhaṇḍa, after whom it was named.

Kumbhaṇḍa2
Person

  • ชนชั้นอมนุษย์ท้องพลุ้ยที่อยู่ภายใต้การปกครองของท้าววิรุฬหกเทวราช และยังใช้เป็นชื่อพระสูตรที่พระมหาโมคคัลลานะรายงานว่าได้เห็นเปรตตนหนึ่งซึ่งเคยเป็นตุลาการทุจริต

  • A class of pot-bellied spirits ruled by the deva king Virūḷha, also lending its name to a discourse in which Mahā-Moggallāna reports seeing a hungry ghost who had been a corrupt judge.

Found an error in the dictionary?