Pāli Dictionary

lāpa

via inflected form lāpe · accusative plural / locative singular

Part of speech

noun · masculine

Root

lap1parler; bavarder


general

  • une sorte de caille

  • a sort of quail; a partridge

  • SN 47.6

    bhūtapubbaṃ, bhikkhave, sakuṇagghi lāpaṃ sakuṇaṃ sahasā ajjhappattā aggahesi.

lapa

approximate

laprootasuffix

via inflected form lape · accusative plural / locative singular / vocative singular

Part of speech

adjective

Root

lap1parler; bavarder

Antonyms


ethics

  • bavard; loquace

  • talkative; chatty, loquacious, prattling

  • AN 4.26

    ye te, bhikkhave, bhikkhū kuhā thaddhā lapā siṅgī unnaḷā asamāhitā, na me te, bhikkhave, bhikkhū māmakā.

lapati

approximate

laprootasuffixtisuffix

via inflected form lape · 1st person·present·reflexive singular / 1st person·imperative·reflexive singular / 3rd person·optative singular / 2nd person·optative singular / 1st person·optative singular

Part of speech

verb

Root

lap1parler; bavarder


general

  • bavarde, jacasse, marmonne; parle

  • chatters, prattles, babbles; talks, speaks; talks nonsense

  • Snp 4.2

    passāmi loke pariphandamānaṃ, pajaṃ imaṃ taṇhagataṃ bhavesu, hīnā narā maccumukhe lapanti, avītataṇhāse bhav'ābhavesu.

Found an error in the dictionary?