Pāli Dictionary
mind
ใจ; จิต; มโน; อายตนะที่หก (มนายตนะ).
mind; consciousness; the intellectual faculty; the sixth sense base (manāyatana).
general
(วิ.) ที่มีใจอย่างนั้น; มีใจ... (มักใช้เป็นคำลงท้ายในคำสมาส เช่น สุมะนะ ทุมนะ).
(adj.) having such a mind; -minded; -hearted (usually occurring at the end of compounds, e.g., sumana, dummana).
SN 5.5
atha kho māro pāpimā, jānāti maṃ uppalavaṇṇā bhikkhunī'ti dukkhī dummano tatth'ev'antaradhāyī'ti.
doctrine
ความถือตัว; ความหยิ่ง; ความเย่อหยิ่ง; มานะ
pride; conceit; arrogance; egotism
Dhp 74
mam'eva kata maññantu, gihīpabbajitā ubho, mam'ev'ātivasā assu, kicc'ākiccesu kismici. iti bālassa saṅkappo, icchā māno ca vaḍḍhati.
Snp 4.3
dhonassa hi n'atthi kuhiñci loke, pakappitā diṭṭhi bhav'ābhavesu, māyañ'ca mānañ'ca pahāya dhono, sa kena gaccheyya anūpayo so.
māṇa1
approximatePart of speech
noun · neuter
general
การวัด, มาตรวัด, ปริมาณ
measure, measurement
māṇa2
approximatePart of speech
noun · masculine
mind
ความถือตัว, ความหยิ่งยโส
pride, conceit
Part of speech
noun · neuter
general
การวัด; มาตรา; ปริมาณ; เครื่องตวงวัด
measure; measurement; quantity
ma1
approximatevia inflected form māna · genitive plural
Part of speech
noun · masculine
general
อักษร ม; อักษรตัวที่ ๓๑ ในภาษาบาลี; พยัญชนะนาสิก
the letter m; the 31st letter of the Pali alphabet; a nasal consonant
(ไวยากรณ์) พยัญชนะ ม ที่แทรกเพื่อสนธิ หรือแปรมาจาก นิคหิต (ṃ) หรือ ป
(grammar) the consonant m used as a euphonic insertion, or resulting from the transformation of niggahīta (ṃ) or p
ma2
approximatevia inflected form māna · genitive plural
Part of speech
particle
general
มา; ปัจจัยกริยาปัจจุบันกาล บุรุษที่ ๑ พหูพจน์
ma; verbal ending of the present tense first person plural
Encyclopedia
3 entries
อนุชาองค์เล็กที่สุดของพระเจ้าอัคคโพธิที่สามแห่งศรีลังกา ผู้ทรงดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองทักขิณเทสะ ก่อนถูกข้าราชสำนักปลงพระชนม์เพราะเรื่องอื้อฉาวในราชสำนัก
The youngest brother of King Aggabodhi III of Sri Lanka, who served as governor of Dakkhiṇadesa before being killed by court officials over a palace scandal.
โอรสองค์โตของพระเจ้ากัสสปะที่สอง ผู้ซึ่งหลังจากลี้ภัยอยู่ในอินเดียหลายปี ได้เสด็จกลับพร้อมกองกำลังพันธมิตรเพื่อขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ามานวรรมะแห่งศรีลังกา ครองราชย์ราวปี ค.ศ. 676 ถึง 711
The eldest son of King Kassapa II who, after years in exile in India, returned with allied forces to become King Mānavamma of Sri Lanka, reigning circa 676-711 CE.
อำมาตย์ของพระเจ้าปรากรมพาหุที่หนึ่ง รู้จักกันในนามมูลโปตถกี ผู้ปราบกบฏโลกัลลวิกกมะที่มหาคาม
An officer of King Parakkamabāhu I, known as Mūlapotthakī, who defeated the rebel Lokagalla Vikkama at Mahāgāma.
Found an error in the dictionary?