Pāli Dictionary

mātaṅga

Part of speech

noun · masculine

Synonyms

hatthi, hatthī, kuñjara, vāraṇa, gaja

general

  • ช้าง

  • an elephant

  • Dhp 329

    no ce labhetha nipakaṃ sahāyaṃ, saddhiṃcaraṃ sādhuvihāridhīraṃ, rājā'va raṭṭhaṃ vijitaṃ pahāya, eko care mātaṅga-araññe'va nāgo.

  • คนวรรณะต่ำ; จัณฑาล

  • a man of low (outcaste) social class

Encyclopedia

4 entries

Mātaṅga
Person

  • พระโพธิสัตว์ผู้ประสูติเป็นจัณฑาล เรื่องราวของท่านปรากฏใน Mātaṅga Jātaka

  • The Bodhisatta born as an outcaste, whose story is told in the Mātaṅga Jātaka.

Mātaṅga2
Person

  • พระปัจเจกพุทธเจ้าองค์สุดท้ายที่ยังทรงพระชนม์อยู่ ผู้เสด็จดับขันธ์ที่ภูเขา Mahāpapāta เมื่อทรงทราบว่าพระพุทธเจ้าในอนาคตได้อุบัติขึ้นในโลกแล้ว

  • The last Pacceka Buddha to live, who passed away at Mount Mahāpapāta upon hearing that the Buddha-to-be had appeared in the world.

MN 116
Mātaṅga3
Person

  • ฤๅษีจัณฑาลผู้ถูกนักบวชอีกท่านหนึ่งชื่อ Jātimanta สาปแช่ง เพราะบังเอิญเหยียบเขาสองครั้ง และผู้ที่แก้แค้นด้วยการหยุดยั้งดวงอาทิตย์มิให้ขึ้น เรื่องนี้คล้ายคลึงกับเรื่องของ Devala และ Nārada

  • An outcaste hermit who was cursed by another ascetic, Jātimanta, for accidentally treading on him twice, and who stopped the sun from rising in retaliation, a story paralleling that of Devala and Nārada.

Mātaṅga4
Person

  • บิดาของ Mātaṅgaputta

  • The father of Mātaṅgaputta.

Found an error in the dictionary?