Pāli Dictionary
maṇi1
general
ကျောက်မျက်ရတနာ; ပတ္တမြား; မဏိ
jewel; gem; precious stone
SN 42.10
nikkhittamaṇisuvaṇṇā samaṇā sakyaputtiyā
Dhp 161
attanā hi kataṃ pāpaṃ, attajaṃ attasambhavaṃ, abhimatthati dummedhaṃ, vajiraṃ'v'asmamayaṃ maṇiṃ.
ကျောက်; ကျောက်တုံး
stone; rock; crystal (a large smooth stone)
SN 4.2
seyyathāpi nāma mahāariṭṭhako maṇi, evamassa sīsaṃ hoti
maṇi2
Part of speech
noun · masculine
cosmology
မဏိ; ဘီလူးအကြီးအကဲတစ်ဦး (အာဋာနာဋိယသုတ်လာ)
Maṇi, a yakkha chief (invoked for protection in the Āṭānāṭiya discourse)
DN 32
dadhimukho maṇi māṇivaro dīgho, atho serīsako saha
Part of speech
adjective
Root
man3တွေးပါ
mind
မာန ရှိသော
proud; conceited; one who thinks too highly of oneself
Dhp 63
yo bālo maññati bālyaṃ, paṇḍito vā'pi tena so, bālo ca paṇḍitamānī, sa ve bālo'ti vuccati.
Snp 4.12
atisāradiṭṭhiyā'va so samatto, mānena matto paripuṇṇamānī, sayam'eva sāmaṃ manas'ābhisitto, diṭṭhī hi sā tassa tathā samattā.
ထင်မှတ်သော
imagining; thinking; conceiving (oneself or something to be)
Snp 3.12
anattani attamāniṃ, passa lokaṃ sadevakaṃ, niviṭṭhaṃ nāmarūpasmiṃ, idaṃ saccan'ti maññati.
Found an error in the dictionary?