မိဂါရမာတုပါသာဒ်၌ လပြည့်ညတွင် ဟောကြားသည့် သုတ်တစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီး၊ ဗုဒ္ဓါသည် ဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါးနှင့် သက္ကာယဒိဋ္ဌိ ပေါ်ပေါက်ပုံဆိုင်ရာ ရဟန်းတစ်ပါး၏ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားပြီး၊ ခန္ဓာငါးပါးအနက် မည်သည့်ခန္ဓာတွင်မျှ အတ္တမရှိကြောင်း သိမြင်ခြင်းမှသာ ဝိမုတ္တိရရှိကြောင်း ဟောကြားသည်။ ဤသုတ်ကြောင့် ရဟန်းခြောက်ဆယ်တို့ ရဟန္တာဖြစ်ခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုသည်။

A discourse taught at the Migāramātupāsāda on a full-moon night in which the Buddha answers a monk’s questions on the five aggregates of clinging and how personality-view arises, teaching that liberation comes from realising there is no self in any of the aggregates — a discourse said to have made sixty monks Arahants.